Wetenschappelijk onderzoek heeft bevestigd hetgeen al bij de ontdekking in 2005 werd verondersteld: de op een geïsoleerd plateau in het Nassaugebergte op zo’n 570 meter boven de zeespiegel tijdens een expeditie van diverse internationale biologen gevonden vissoort Hartiella crassicauda is een monotypische soort. Dat betekent dat deze vis enig is in zijn soort door het endemische karakter, een unieke diersoort dus dat alleen op die plek voorkomt. Is dit nietige visje belangrijk genoeg om het Nassaugebergte in het algemeen en de Hartiella crassicauda in het bijzonder te vrijwaren van mijnbouw?

Zou het ooit nog goed komen met de historische binnenstad van Paramaribo? Ik begin het zo langzamerhand te betwijfelen. Zoals ik ook al in Parbode van deze maand heb geschreven, de noodklok luidt boven ‘de witte stad’ Paramaribo. Straks kunnen we alleen nog maar op foto’s zien hoe mooi het ooit was. Paramaribo staat sinds 2002 op de World Heritage-lijst van de Unesco, maar in plaats van dat men daar blij mee is en dat men er iets mee doet, gaat het met het gebouwd erfgoed van kwaad tot erger en niets of niemand die zich daar wat van aantrekt.

De Werkgroep Nationale Vrije Dagen, die haar werkzaamheden heeft afgesloten met een seminar met eensluidende naam in het Wyndham Garden Hotel is –alle goede bedoelingen ten spijt– geheel volgens de verwachting als een grote grap geëindigd, géén van de deelnemers, stakeholders zoals wij ze hier graag noemen, heeft ook maar een duimbreed willen toegeven. Unaniem geldt: poten af van ‘onze’ vrije dagen, dat is een verworven recht waaraan niet getornd mag worden!

Naarmate de tijd vordert en de tegenstand tegen het regiem Bouterse toeneemt, wordt de oorlogstaal van gene zijde steeds krankzinniger. Het meest bezwaarlijke culminatiepunt was wel de debatten in het parlement tijdens de behandeling van de te wijzigen amnestiewet 1992. Het mankeerde er nog maar net aan dat de coalitieleden in oorlogskleuren waren beschilderd en voorzien van het daarbij behorende wapentuig. Van die tijd kan ik me ook nog levendig herinneren dat na de eerste, mislukte manifestatie op het Onafhankelijkheidsplein, toen het net niet was gelukt de wet er doorheen te drukken door gebrek aan quorum, een vuurspuwende malloot op het televisiescherm ons kwam vertellen dat Bouterse de remedie was tegen alle kwalen, althans woorden van gelijke strekking. Nadere informatie leerde mij dat dat Winston W. Wirht, lid van het wetenschappelijk bureau van de NDP, was en bovendien, dat de man econoom zou zijn. Het was er niet aan af te zien en zeker niet te horen!