Steve Meye, zelfverklaard dominee, ‘bishop’ en kwakzalver, heeft als ‘geestelijk leider’ van Desi Bouterse de tijd van z’n leven. Te pas en te onpas komt hij in de media en op andere platforms verklaren dat Bouterse geen moord(en) heeft gepleegd, maar dat hij wel “politiek verantwoordelijk is voor de moorden die hebben plaatsgevonden op 8 december 1982”. Over de slachtoffers van de Binnenlandse Oorlog en het bloedbad van Moiwana praat hij gemakshalve maar niet, maar als Bouterse politiek verantwoordelijk was voor eerstgenoemde moorden, dan is hij dat zeker ook voor de laatstgenoemden.

Eerder is het hier al gezegd: de mens verandert tijdens zijn hele leven maar nauwelijks of niet, een wijsheid die voortleeft in het gezegde: “Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken.” Het beste bewijs hiervoor is Bouterse, die met zijn ‘verkiezings-overwinninkje’ dan ook meteen het onderste uit de kan wil halen, min of meer een herhaling van wat zich afspeelde na de vorige verkiezingscampagne. En u weet ook dat een andere wijsheid schuilt in het gezegde: “Wie het onderste uit de kan wil halen, krijgt het lid op zijn neus.” En dat is nu precies wat er op dit moment met Bouterse aan het gebeuren is.

Nu Bouterse het gore lef heeft zich door ‘zijn’ Nationaal Democratische Partij kandidaat te laten stellen voor de functie van President van de Republiek Suriname, leidt dit onvermijdelijk tot een aantal overwegingen van morele aard. Want met zijn verleden had hij nederigheid moeten tonen en had hij nooit & te nimmer het presidentschap mogen claimen.