De partijen verenigd in de MEGA COMBINATIE (MC), in deze vertegenwoordigd door hun respectieve voorzitters en de partijen verenigd in A COMBINATIE (AC), in deze vertegenwoordigd door hun respectieve voorzitters en de partijen verenigd in de VOLKSALLIANTIE (VA), in deze vertegenwoordigd door hun voorzitter,
hebben besloten op basis van de navolgende overwegingen (A), besluiten (B), hoofdlijnen van een regeerakkoord (C) en afspraken ten aanzien van politiek handelen (D), gezamenlijke verantwoordelijkheid te dragen voor de Regeermacht in de Republiek Suriname voor de periode van 2010 tot en met 2015.

Onzaliger artikel dan “Helft ministerraad niet getrouwd” in de Ware Tijd van zaterdag 14 augustus heb ik in jaren niet gezien. dWT-journaliste Fenny Zandgrond, die er overigens om bekend staat dat ze graag God’s Bazuin toetert, stelt alleen en in vereniging met zelfverklaard dominee, ‘Bishop’ en kwakzalver Steve Meye: “Precies de helft van de aangetreden ministerraad leeft ‘in zonde’.” Waarschijnlijk zijn ze vergeten “dat wie zonder zonden is de eerste steen gooie”.

Reeds eerder is hier geconcludeerd dat Bouterse bescheidenheid past, maar dat bescheidenheid Bouterse niet past, en daar geeft hij al snel en duidelijk blijk van. Allereerst konden hij en z’n politieke trawanten niet wachten totdat de termijn van de zittende president afloopt, iets wat eerst is rechtgetrokken toen bleek dat Bouterse een groots ceremoniëel met ‘bevriende’ staatshoofden wil, en daar is tijd voor nodig, tijd die hij zichzelf wél, maar Venetiaan níet gunt.

Opeens heeft Bouterse twee woordvoerders, de officiële namens de NDP, Winston Lackin, en de officieuze, zelfverklaard dominee, ‘Bishop’ en kwakzalver Steve Meye. Dat laatstgenoemde slechts de officieuze woordvoerder is, hoeft niet te verbazen, alles wat Meye is en doet, is officieus, tot en met zijn zelfverzonnen Ph.D. of Dr. (doctors-titel).

De reacties op de verkiezing van Bouterse tot president van Suriname zijn uiteenlopend en leerzaam. Voorop staan natuurlijk de reacties van Nederland, die er bij monde van Nederland’s ambassadeur Aart Jacobi ook het eerste bij was. Zonder blikken of blozen gaf hij na de uitslag van de verkiezing waarbij hij aanwezig was te kennen dat Suriname geen felicitaties heeft te verwachten van de Nederlands regering. Afgesproken werk dus van deze beroepsdiplomaat, die geheel in de lijn sprak van zijn baas, de minister van Buitenlandse Zaken.

Bouterse, Brunswijk, Somohardjo, allemaal hebben een pact met de duivel gesloten, en van hun grillen en wandaden wordt het volk van Suriname afhankelijk in de niet meer voorzienbare toekomst. Arm volk dat dit fatum over zichzelf afroept, arm volk dat zijn eigen afgang bestempelt als de wil van het volk. Maar het zij zo, de teerling is geworpen.

Nu uit beide politieke kampen de kandidaten voor het presidentschap en het vice-presidentschap bekend zijn, begint de toekomst weer contouren te krijgen. Maar vergis u niet, geen vaste contouren, hooguit nog maar een paar lijnen die richtinggevend kunnen zijn voor wat in ons land staat te gebeuren.