Van stomme verbazing viel mijn mond open toen ik uit de pers vernam dat de Surinaamse ambassade van de U.S.A. binnenkort verhuist. Helaas zijn de meeste mensen slechts kort van memorie en weten zij niet meer dat nog maar heel kort geleden, om precies te zijn in 2005, een strijd is gevoerd over de ons opgelegde verminking van de Dr. Sophie Redmondstraat ten behoeve van de ‘veiligheid’ van de daar in de ambassade werkende Amerikaanse staatsburgers.

In de Volkskrant online stond vandaag op de Opinie pagina onderstaand artikel van de hand van Dr. P.C. Emmer, dat –al is Emmer in het ‘post-koloniale’ kamp van onder andere Sandew Hira niet onomstreden– zeker interessant genoeg is om hier weer te geven.

De discussie op StarNieuws tussen Hira en Carbière Falls over herstelbetalingen als genoegdoening voor de eeuwenlange onmenselijke slavenhamdel, ja dan nee, naar aanleiding van het boek Herstelbetalingen van Armand Zunder, gaat maar door, maar er zit niet echt schot in. Zo langzamerhand beginnen de heren langs elkaar heen te praten, in ieder geval zit in beider standpunt nog geen beweging.

Met veel interesse volg ik de discussie tussen twee columnisten van StarNieuws, Sandew Hira, pseudoniem voor Dew Baboeram, en Henry Carbière Falls, naar aanleiding van Armand Zunder’s jongste publicatie: “Herstelbetalingen | de ‘Wiedergutmachung’ voor de schade die Suriname en zijn bevolking hebben geleden onder het Nederlands kolonialisme”. Het boek schetst de geschiedenis van de Afro Surinamers in hun strijd om erkenning van het onrecht uit het slavernijverleden. Zunder heeft de feiten en de cijfers bijeengebracht waarmee voor het eerst concrete berekeningen kunnen worden gemaakt van de omvang van herstelbetalingen. Dat bedrag wordt door Zunder op minimaal € 50 miljard geschat.

De wekelijkse bijlage de Ware Tijd Literair van het Surinaamse ochtendblad de Ware Tijd was afgelopen zaterdag in z’n geheel gewijd aan Multatuli, pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, en zijn Max Havelaar, naar ik heb begrepen vanwege het Multatuli-jaar. Het is de uitkomst van een project van de sectie Nederlands van het Instituut voor Opleiding van Leraren (IOL) te Paramaribo, die dit heeft georganiseerd op verzoek van de Multatuli-vereniging.