De stratenmakers uit China zijn al jaren bezig onze wegen te asfalteren.
Hoewel ik een groot voorstander ben van de verbetering van onze infrastuctuur, vraag ik me soms af of deze mensen wel gecontroleerd worden door de Surinaamse opdrachtgevers.

De Surinaamse samenleving is diep geschokt door de zoveelste crash van een Blue Wing vliegtuig.
Bij het schrijven van dit artikel zijn nog niet alle details van het ongeluk duidelijk. Diverse media hebben
vermeld dat de 8 inzittenden waarvan 2 piloten te weten Peter Veldkamp en co-piloot Nerina Lachmansing
bij dit ongeluk zijn omgekomen.

Hier wil ik de stelling wagen dat een groot deel van de verkeerscongesties in groot Paramaribo, maar zeker die in de binnenstad, wordt veroorzaakt door de ‘wilde’ bussen. Gemakshalve gooi ik hier alle bussen op één hoop, die met en zonder vergunning, want ze zijn allemaal één pot nat. En omdat ze met teveel zijn en zich aan God noch gebod storen, zit onze binnenstad elke goddelijke dag opnieuw op slot. Ik durf te wedden dat als het aantal nu rijdende bussen met de helft (ja met de helft, met 50%, kan makkelijk!) wordt verminderd, en als de buschauffeurs zich gaan houden aan de regels van vaste in- en uitstapplaatsen, dat de binnenstad voor mintens 50% toegankelijker is en dat de Zwartenhovenbrugstraat nier meer voor een groot aantal dagdelen geforceerd tot éénrichtingverkeer hoeft te worden omgebouwd.

Op zaterdag 24 april is Paramaribo wederom ondergelopen. Een regenbui die in de middaguren begon, heeft ervoor gezorgd dat de hoofdstad geheel is ondergelopen.

Het is dagelijks een ongelooflijke chaos bij de hoofdingang van het Academisch Ziekenhuis te Paramaribo. Elke dag komen er tientallen patienten, bezoekers van patiënten, kortom mensen die om de een of andere reden in het ziekenhuis moeten zijn. Velen komen met hun auto, en daar is het mij in dit artikel om te doen, de vele auto’s die overal kris-kras geparkeerd staan.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is kopt Times of Suriname vanmorgen: “Pl-bussen terug naar Maagdenstraat”. Hiermee lappen de PL-chauffeurs de ‘opdracht’ van het Ministerie van Transport Communicatie en Toerisme (TCT) aan hun laars, want zeggen ze, “de passagiers willen niet helemaal naar de Zwartenhovenbrugstraat lopen”!

Het is al lang geen pretje meer om boodschappen te doen in ‘t hartje van de stad, want je kunt er nauwelijks komen door alle files en er is een schreeuwend gebrek aan parkeergelegenheid. Heb je eenmaal een plek gevonden om je auto achter te laten, dan kun je het vergeten om plezierig te winkelen, te kijken en te vergelijken, op een terrasje uit te rusten en te beslissen wat je zult kopen, om daarna voldaan naar huis terug te keren. Want de stad is aan één grote verkeerscongestie ten onder aan het gaan: wat er aan parkeerplaatsen beschikbaar is, wordt bezet door de vroege volgels die daar werken en zodoende hun klanten weghouden, en bovendien wordt de loopruimte in de binnenstad volledig beknot door de bussen die er her en der geparkeerd staan en waar je je hink-stap-sprong tussendoor moet wringen. Geen wonder dat de Hermitage Mall en de Ma Retraite Mall floreren. Maar een godswonder dat de winkeliers van de binnenstad zich nog altijd niet hebben verenigd en nog altijd geen vuist hebben gemaakt tegen deze alles verstikkende ontwikkeling.