De Coöperatieve Bank Godo heeft een vliegende start gemaakt, zij heeft het afgesloten boekjaar met goede resultaten afgesloten, en nu lanceert zij voor haar leden een actie met een mooi, nieuw product: de laptop lening onder de slogan “Every member a laptop” (alleen, waarom moet dat in het Engels?).

Sinds de verkiezingen van 25 mei j.l zijn we allemaal getuigen van de gigantische soap rond het vormen van een nieuwe regering. Het vormen van een neiuwe regering, dat het vijfjaarlijkse hoogtepunt zou moeten zijn van onze democratie. En niet alleen daarvan, maar ook van de geweldigheid van de politiek analisten die nu hun eveneens vijfjarige hoogtijdagen beleven die zij zich niet laten ontnemen en die derhalve niet uit de media zijn weg te branden, ook al maken ze er een potje van.

Met veel interesse volg ik de discussie tussen twee columnisten van StarNieuws, Sandew Hira, pseudoniem voor Dew Baboeram, en Henry Carbière Falls, naar aanleiding van Armand Zunder’s jongste publicatie: “Herstelbetalingen | de ‘Wiedergutmachung’ voor de schade die Suriname en zijn bevolking hebben geleden onder het Nederlands kolonialisme”. Het boek schetst de geschiedenis van de Afro Surinamers in hun strijd om erkenning van het onrecht uit het slavernijverleden. Zunder heeft de feiten en de cijfers bijeengebracht waarmee voor het eerst concrete berekeningen kunnen worden gemaakt van de omvang van herstelbetalingen. Dat bedrag wordt door Zunder op minimaal € 50 miljard geschat.

Eerder, namelijk op 12 juni j.l., heb ik hier onder de kop “De wil van het volk” geprobeerd dit begrip enigszins te relativeren. Noodzakelijk nu dagelijks wordt geroepen: “Het volk heeft gesproken”, en “Dit is de wil van het volk”. Nu oud parlementsvoorzitter Emile Wijntuin pleit voor nieuwe verkiezingen onder het motto “Niemand moet mij zeggen dat de kiezer hiervoor heeft gekozen”, is het hard nodig dit begrip nog eens onder de loep te houden.

De wekelijkse bijlage de Ware Tijd Literair van het Surinaamse ochtendblad de Ware Tijd was afgelopen zaterdag in z’n geheel gewijd aan Multatuli, pseudoniem voor Eduard Douwes Dekker, en zijn Max Havelaar, naar ik heb begrepen vanwege het Multatuli-jaar. Het is de uitkomst van een project van de sectie Nederlands van het Instituut voor Opleiding van Leraren (IOL) te Paramaribo, die dit heeft georganiseerd op verzoek van de Multatuli-vereniging.

Een maand na de verkiezingen hebben de politieke ontwikkelingen een dramatische wending genomen en heeft Bouterse z’n powerplay verloren. Door openlijke chantage heeft Bouterse, nee niet Mega Combinatie of de Nationale Democratische partij, nee heeft Bouterse de A-Combinatie van zich af gestoten en nu staat hij in z’n hemd.

Eerder is het hier al gezegd: de mens verandert tijdens zijn hele leven maar nauwelijks of niet, een wijsheid die voortleeft in het gezegde: “Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken.” Het beste bewijs hiervoor is Bouterse, die met zijn ‘verkiezings-overwinninkje’ dan ook meteen het onderste uit de kan wil halen, min of meer een herhaling van wat zich afspeelde na de vorige verkiezingscampagne. En u weet ook dat een andere wijsheid schuilt in het gezegde: “Wie het onderste uit de kan wil halen, krijgt het lid op zijn neus.” En dat is nu precies wat er op dit moment met Bouterse aan het gebeuren is.