Na de bijeenkomst van de Nieuw Front-top van woensdag 3 februari –en meer nog na de uitlatingen van de diverse deelnemers aan die bijeenkomst– is nu wel vast te stellen dat er zich een cordon sanitaire heeft gevormd rondom Pertjajah Luhur (PL). En Somo heeft zich met zijn als krachtpatserij bedoelde persconferentie van donderdag alleen maar ongeloofwaardiger gemaakt en zich geheel en al verstrikt in zijn eigen machinaties en chantagepraktijken, zodat hij vóór- noch achteruit meer kan, hij zit klem. Deze kabinetsperiode uitzitten en dan maar afwachten.

Somohardjo heeft het over zichzelf afgeroepen, en zowel het Nieuw Front (NF) als de Mega Combinatie (MC) hebben grote risico’s genomen. Het NF door het almaar zwijgen van de sfinx van de Kleine Combé en het NF door een harakiri-achtige uitspraak niet met Somohardjo en Brunswijk te willen samenwerken, tezeer overtuigd als ze zijn van stemmenwinst?

Wat voor impact heeft dit ‘gedoe’ intussen op de kiezer, de vaste PL-kiezer, de elders ‘vastliggende’ kiezer en de zwevende kiezer? De grote vraag is in hoeverre Somo’s optreden een aantasting vormt van diens veronderstelde ‘stille kracht’ én van zijn solo-leiderschap binnen PL, want –zoals een journalist het verwoordde tijdens de persconferentie– “dat Somohardjo’s gevolg, dat als stilzwijgend behang achter hem zit, vooral verdomd veel op hem lijkt”, zou aangeven dat dit ook opgaat voor de vaste PL-stemmers, immers wie zwijgt stemt toe. Wat is er nog meer nodig om ‘de javanen’, Jong Tjien Fa incluis, de schellen van de ogen te doen vallen?

Voor de reeds vastliggende kiezer –de PL-kiezer uitgezonderd– zal er niet veel zijn veranderd, maar voor de zwevende kiezer moet de principiële keuze van de MC toch wel een opsteker zijn. Of de zwijgende diplomatie van het NF de zwevende kiezer aanspreekt is nog maar de vraag. Vooral nu de datum van de verkiezingen steeds dichterbij komt snakken zwevende kiezers naar openheid, maar die is bij het NF nog ver te zoeken. Maar hoe dan ook, de teerling is geworpen.

Ovrigens staat er in de Ware Tijd van vrijdag 5 februari een uitstekend en hilarisch verslag van genoemde persconferentie van de hand van Iwan Brave onder de titel: “Somohardjo verliest regie in eigen soap”. Dit in schrille tegenstelling tot het duffe redactioneel commentaar in diezelfde krant onder de kop: “Somohardjo vertoont opportunistisch gedrag”. Nou ja, dát wisten we al lang.