Een arrogante en laconieke 20-jarige mulo-scholier Alexander V. stond jongstleden dinsdag terecht op beschuldiging van mishandeling van zijn ex-vriendin.
– “Ik zie het niet als mishandeling”, hield hij rechter Marie Mettendaf voor, terwijl zijn moeder vanuit de achterbank instemmend grinnikte.
Volgens hem ging het om een ordinair gevecht. Dat het slachtoffer twee dagen in het ziekenhuis moest verblijven vanwege haar verwondingen leek hem weinig te deren.

Eerder had hij haar cellulairtoestel vernietigd omdat hij “daar last van had”. Hij vermoedde dat de vele sms-berichten die zij ontving van andere mannen kwamen. Een ander toestel ging tijdens de mishandeling verloren.

V. had de relatie op kerstdag vorig jaar uitgemaakt. Op haar sms-jes die ze daarna aan hem verstuurde reageerde hij met krachttermen en sommeerde haar geen contact meer met hem te maken. Toen hij haar vier dagen later dichtbij middernacht op de berm van Ocer zag, greep Alexander V. zijn ex-vriendin bij de pols en sommeerde haar om achterop zijn bromfiets plaats te nemen. Hij bood aan de relatieproblemen te bespreken.

Te Awarradam stapte het paar af. V. verweet haar overspel en ging haar te lijf. Met een taxi ging het slachtoffer naar huis. Na ongeveer tien minuten stond V. weer voor haar neus en hij beval haar opnieuw achterop zijn bromfiets te stappen, waarna ze naar zijn woonadres gingen. Zijn ouders en inwonende tantes kwamen erbij, terwijl hij haar opnieuw stevig mishandelde. Volgens het slachtoffer hadden zowel de moeder als vader de daad van hun zoon goedgekeurd. Enkel een tante zou zich afkeurend hebben uitgelaten. Toen de moeder inzag dat ze in een slechte fysieke toestand verkeerde, bracht zij haar naar Spoedeisende Hulp. Vanwege een zwelling op haar voorhoofd en de drukpijn in haar buikstreek, achtte de dienstdoende arts opname noodzakelijk.

Alhoewel het niets afdoet aan het walgelijke gedrag van V., wekt de houding van het meisje wel bevreemding, want waarom gaat ze tot tweemaal toe zonder zich te verzetten als het ware intentioneel met hem mee achter op de brom, waar ze zich succesvol had kunnen verzetten, op Ocer en zeker bij haar thuis?

Maar goed, dan volgt de totale afknapper, leest u ‘de ontknoping’ met mij mee in de Ware Tijd van donderdag : “Zo ga je niet om met iemand waarmee je een verhouding hebt” (misschien wel met iemand waarmee je geen realtie hebt, EM), wees de magistraat V. terecht. Ook officier van justitie Claudia Bruining dacht er zo over, en eiste dan ook (?!) twaalf weken straf waarvan elf voorwaardelijk en een proeftijd van drie jaar. Minus zijn voorarrest betekende dat nog twee dagen uitzitten.
– “Ik wil m’n school rustig afmaken en niet leven met deze spanning”, zei V. in zijn laatste woord.

Kunt u zich voorstellen dat Rechter en Officier van Justitie zich zó als makke lammetjes opstellen tegenover zo’n gewetenloze beul, en hem met zo’n lullige straf laten wegkomen? No man! Deze jongeman, duidelijk afkomstig uit een sociaal zwak milieu, had een veel zwaardere straf met daarbij een verplicht heropvoedings-programma moeten krijgen om de voor de hand liggende recidive zo mogelijk te voorkomen.

Veel te lage straffen opgelegd
Bij herhaling heb ik hier op Suriname Stemt er op gewezen dat Justitie keer op keer weer veel te lage straffen oplegt, sla er mijn posts “Verkracht meisje, verkracht recht, verkrachte verslaggeving” van 15.12.2009, “Een klassiek geval van Klassejustitie” van 26.12.2009, “Te laag vonnis voor dodelijke aanrijding” van 12.2.2010 en “Sexuele oerdriften” van 24.2.2010, maar op na.

Bij zo’n lage straffen gaat er absoluut niet de veronderstelde afschrikwekkende werking van uit, maar integendeel leiden deze straffen onvermijdelijk tot recidive. Het is daarom noodzakelijk dat Justitie evalueert of de bij wet vastgestelde straffen nog wel voldoen en of de staande en zittende magistratuur de gestelde normen ook in acht nemen. Het komt mij voor dat zulks niet het geval is.

———

(foto: Chris Brown, veroordeeld voor mishandeling van vriendin Rihanna)

———