De soep was wel dun geworden, op welke partij kon je nou nog met goed fatsoen stemmen en denken dat die partij dan ook iets van jouw denkbeelden zou kunnen verwezenlijken? Zeg nou zelf, een beschaafd en weldenkend mens kon en mocht zich toch niet met al dat dat tuig ongeregeld afgeven?

Maar eindelijk is het licht ons weer geworden, eindelijk heeft een stukje zware bewolking boven kiezersland zich ontladen, Pertjajah Luhur heeft het Front verlaten: Hallelujah, de Heer zij geloofd en geprezen! Dat stuk verdriet dat luistert naar de naam Somohardjo heeft eindelijk en tot dank van velen zijn dreigement uitgevoerd, en gaat nu samen met die andere hoerenloper (zat gelijktijdig op de stoep bij NDP en NPS) Pendawa Lima z’n rituele dansi uitvoeren.

Hoe dikwijls heb ik het vandaag al niet gehoord: “Eindelijk kan ik weer Nieuw Front stemmen!” Onbegrijpelijk eigenlijk dat de ‘verstandiger’ politieke leiders niet al veel eerder hebben ingezien dat PL een smet op hun blazoen was die een ernstige aanslag en belemmering vormde voor verdere vooruitgang en ontwikkeling. Gelukkig hebben de NF-participanten in de onderhandelingen over de positionering te langen leste hun poot stijf gehouden, waardoor Somo gedwongen was zijn spelletje tein einde toe uit te voeren en uit te stappen.

Eind goed, al goed? Laten we het hopen, maar daartoe is wel vereist dat het Nieuw Front er voortaan geen doekjes meer om windt en luid en duidelijk zegt waar het op staat. De term ‘transparantie’ in de politiek is te zeer versleten om er nog geloof aan te hechten, maar laat de NF-politici –bevrijd van het trauma Somahardjo– nieuwe visies en nieuwe termen ontwikkelen en uitdragen, die het de kiezer nog duidelijker maken dat weer Nieuw Front kan worden gestemd!