
(VS Ambassadeur John Nay met de president van de American Chamber of Commerce (AmCham), Luciën Naarden, en bestuur)
Van stomme verbazing viel mijn mond open toen ik uit de pers vernam dat de Surinaamse ambassade van de U.S.A. binnenkort verhuist. Helaas zijn de meeste mensen slechts kort van memorie en weten zij niet meer dat nog maar heel kort geleden, om precies te zijn in 2005, een strijd is gevoerd over de ons opgelegde verminking van de Dr. Sophie Redmondstraat ten behoeve van de ‘veiligheid’ van de daar in de ambassade werkende Amerikaanse staatsburgers. Wie zijn geheugen wil opfrissen, leze mijn ingezonden stukken “Sluipmoord op de Dr. Sophie Redmond-straat” van 25 juili 2005 en “Weerwoord inzake reactie Amerikaanse ambassade” van 2 augustus 2005, nog altijd te vinden op de Ware Tijd-online.
Nu, vijf jaar later, komt de Amerikaanse ambassade-functionaris Erik Anderson ons langs z’n neus weg vertellen: “Wij zijn enthousiast om in Suriname een milieuvriendelijke ‘groene’ ambassade te bouwen. Maar”, vervolgt Anderson, “omdat de Amerikaanse ambassade aan het begin van het proces is, zijn de details over de nieuwe locatie, of de latere status van de huidige behuizing waarin geld is gestopt ter bevordering van de veiligheid, niet ter beschikking.”

(geheel rechts: Amerikaanse ambassade aan de Dr. Sophie Redmondstraat)
Moeten we daar blij mee zijn?
Ja natuurlijk, want de verminking van de Dr. Sophie Redmondstraat doet pijn elke keer dat je voorbij de Amerikaanse ambassade gaat. Maar veel zal afhangen van de opstelling van Amerika bij de ontruiming van het huidige gebouw, de ontmanteling van die walgelijke bochel in de Dr. Sophie Redmondstraat en bij de te kiezen locatie en inpassing in de omgeving waar de nieuwe, ‘groene’ ambassade gebouwd zal gaan worden. Want het mag nooit weer zo zijn als in 2005, toen Suriname met veel arrogantie en overmacht gewoon de wil van Amerika kreeg opgelegd, ondanks groot verzet uit de hele Surinaamse gemeenschap, hetgeen nog eens werd benadrukt toen de Amerikaanse ambassade zich genoodzaakt zag een advertentie in alle kranten te plaatsen om te weerleggen wat niet te weerleggen was.
Wat nu?
De bouw van een ‘groene’ ambassade klinkt goed, maar nu de invulling nog. Als we als uitgangspunt mogen nemen dat ambassade-gebouwen een markant merkteken moeten zijn van het vertegenwoordigde land, dan moet aan de bouw ervan de grootst mogelijke aandacht en zorg worden besteed. Nederland heeft dat eind vorige eeuw met succes gedaan door haar nieuwe behuizing te laten bouwen door de Nederlandse archtitect van Surinaamse afkomst, Luciën Lafour, de VS hebben dat begin jaren ’50 vorige eeuw in Nederland gedaan door een prachtig gebouw te laten neerzetten door de wereldberoemde Amerikaanse architect Marcel Breuer. Concluderend, de opstelling van de VS en haar keuze van een architect zijn bepalend voor het eindresultaat.
Dr. Sophie Redmondstraat
De ontmanteling van de bochel in, en de rehabilitatie van de Dr. Sophie Redmondstraat door de VS legt ons wel een verplichting op. Wij zullen de ‘boulevard’ zoals die was bedoeld en ooit wás in volle luister moeten herstellen. Zoals Jezus in de tempel deed zal deze boulevard moeten worden schoongeveegd en bevrijd van alle bussen, Farizeeërs en aanhangend schuim, om straks een waardige aansluiting te vormen op de te ontwikkelen boulevard langs de Waterkant. Een mooie gedachte daarbij is om het tankstation op de hoek met de Maagdenstraat op te ruimen en daar een rotonde aan te brengen met in het midden een hoog daar bovenuit torenend standbeeld van Anton de Kom te plaatsen als symbool voor een natie die zich heeft ontdaan van haar koloniale dwangbuis.

Surujlall motilall @???????????????????????????