Van het eens aantrekkelijke grensstadje met zijn oude huizen en zijn geliefde stranden aan de oever van de Marowijne, tegenover Sint Laurent du Maroni in Frans Guyana, is niets meer overgebleven. Practisch geheel verwoest tijdens de Binnenlandse Oorlog is het geheel en al aan zijn lot overgelaten, met als voorspelbaar gevolg een totale verwildering en verloedering. Dat er iets fout zou gaan was gewoon een kwestie van tijd.

Aan de vooravond van kerst 2009 was het zover. Toen een boslandcreool was neergestoken door een Braziliaanse goudzoeker en even later gestorven, brak de hel los. De lokale boslandcreolen vielen in grote getalen de daar in Papatam, een paar kilometer ten zuiden van Albina, verblijvende Braziliaanse, Chinese, Colombiaanse en Peruviaanse goudzoekers aan, waarbij ten minste 7 personen werden gedood en tenminste 24 personen ernstig werden gewond, waaronder een zwangere vrouw die haar kind verloor. De gewonden werden overgebracht naar een militair hospitaal, terwijl de in Albina wonende Brazilianen werden overgebracht naar Frans Guyana en Paramaribo. Twintig Braziliaanse vrouwen deden aangifte van verkrachting. Een winkelcomplex, een hotel, een vuurwerkopslagplaats en een pompstation werden in brand gestoken en winkels werden geplunderd.

Totale verwaarlozing door de toenmalige Surinaamse regering en alle opvolgnde regeringen is de diepste oorzaak van dit voorspelbare drama. Na de Binnenlandse Oorlog heeft de regering nooit ook maar enig plan gemaakt voor de wederopbouw van Albina, heeft de regering niet de moeite genomen er een sterk bestuur met een stevige politionele macht in te stellen, en heeft de regering geen programma’s opgesteld om de getraumatiseerde bevolking ook maar enigszins te ondersteunen en tegemoet te komen. Niets van dit alles. Albina werd volledig aan zijn lot overgelaten en verpauperde en criminaliseerde met de dag, terwijl de regering lijdzaam toekeek. Het is nog een wonder dat deze etterbuil niet eerder is gebarsten.

Minister Chandrikapersad Santokhi van Justitie en zijn collega van Defensie Ivan Fernald zeiden op een persconferentie dat “militairen, politie, brandweer en andere hulpverleners naar de grensstad zijn vertrokken. Er is ook hulp ingeroepen van de Fransen om de verdachten op te sporen.” De politie heeft vier verdachten aangehouden. Allemaal hard nodig natuurlijk, maar dit is slechts ‘eerste hulp bij ongelukken’. De vraag is wat onze regering gaat doen om eindelijk tot een coherente en substantiële hulpverlening aan Albina en zijn bewoners over te gaan. Helaas zal het wel bijna zeker nu, vóór de verkiezingen, blijven bij holle verliezingsleuzen, wat daarna gebeurt is nog maar helemaal de vraag. Maar ach, na de verkiezingen is Albina makkelijk weer vergeten, immers het bloed is opgedroogd en de druk is voorlopig van de ketel. Arm Albina.

Alhoewel, juist nu zou het de tijd zijn om eindelijk werk te maken van de al lang besproken brugverbinding tussen Albina en St. Laurent du Maroni, een project waarmee de Franse regering al geruime tijd bezig is, maar dat in Paramaribo slechts lauwtjes is ontvangen. Voor Albina zou het een enorme en noodzakelijke economische opleving betekenen, waarmee –mits zorgvuldig met de nodige sociale plannen begeleid– de Binnenlandse Oorlog en zijn gevolgen voor goed naar de geschiedenis kunnen worden verwezen. Welke politieke partij durft dit in zijn programma op te nemen?