Het is triest dat er zo gesold en gedold wordt met de conceptwet AZV, die na een jaar lang te zijn vooruitgeschoven door een Ministerraad die er zich geen raad mee wist gister toevallig in de DNA ter sprake kwam, omdat de President Minister Waterberg kapittelde over diens uitspraken over de daarmee gemoeide kosten en de financiering ervan.

Zoals de President opmerkte is nergens in de conceptwet een paragraaf over de financiering opgenomen, “en wij kijken dus daarnaar uit”, zei een geïrriteerde Venetiaan. Hoe kan het, vraagt een gewoon mens zich dan onmiddellijk af, dat de Ministerraad daar een jaar geleden al niet naar gevraagd heeft, in plaats van het als een hete aardappel van de ene naar de andere mondhoek te verstouwen?

De uitspraken van Waterberg houden in dat de jaarlijkse kosten van de AZV ten bedrage van SRD 885 miljoen zouden moeten worden gedekt uit de inkomsten van de omzetbelasting, maar de President, gesouffleerd door Minister Hildenberg, rekende hem voor dat deze slechts SRD 400 miljoen bedragen, zodat er dan een tekort blijft van SRD 485 miljoen.

Parlementariër Jessurun zorgde gister echter voor een ‘doorbraak’ door te berekenen dat de overheid voor ruim 180.000 on- en minvermogende patiënten jaarlijks bijna SRD 400 miljoen kwijt is. Dit komt neer op een premie van circa SRD 170 per verzekering- nemer per maand die overgemaakt kan worden aan het AZV-fonds om deze groep patiënten als geheel onder te brengen bij een zorgverzekeraar. Hetzelfde model zou kunnen worden gehanteerd bij de overmakingen voor ambtenaren bij het Staats- ziekenfonds en particuliere werknemers. Het gaat om een basispakket met de mogelijkheid dat uit te breiden uit eigen middelen. Jessurun legde uit dat voor particulieren de premie deels of geheel aftrekbaar wordt van de belastingen, via een rekenmodel uitgekiend door een deskundige.

De oppostie stelde terecht dat als de ministerraad na een jaar nog steeds geen oplossing heeft kunnen vinden, waarom dan niet deze conceptwet voorlgelegd aan de DNA? Wellicht kan het parlement handvaten aanreiken om tot een oplossing te komen. Zo kan de lamme de blinde nog eens helpen.

Onbegrijpelijk dat –waar alle ‘Frontige’ (met dank aan George Findlay voor die term) politieke partijen zich in hun programma hebben gecommitteerd in deze regerings- periode een algemene ziektekosterverzekering tot stand te brengen– er al een jaar lang maar gesold en gedold wordt met het voorliggende concept, en dat een ministerraad er een jaar lang tegenaan hikt “omdat ze niet weet wat het gaat kosten”! Waarom laten ze dat dan niet uitrekenen? Omdat ze te lamlendig zijn!

Dringend gevraagd: een regering die doet wat ze zegt!