We weten met z’n allen dat de Nederlandse kolonel Hans Valk voorafgaand aan de coup van 1980 een verderfelijke invloed heeft uitgeoefend op Bouterse, met alle desastreuze gevolgen van dien. Niet alleen Suriname heeft hij daarmee in de problemen gebracht, maar ook de eigen Nederlandse regering, die na 31 jaar nog altijd de onmogelijke taak heeft zich onder deze smerige zaak uit te wringen. Onbegrijpelijk dat Valk daarvoor nooit gestrafd is, alhoewel tóen misschien begrijpelijk tegen de achtergrond van het eigen schuldgevoel, zo in de trant van: Valk heeft het niet alleen gedaan, we zitten samen in het pak.
Leo Klinkers
Hoe anders is dat vandaag de dag, nu Bouterse alwéér een bakra-adviseur heeft aangesteld in de persoon van Leo Klinkers, wiens naam is gaan klinken dankzij het door Venetiaan aan De Nationale Assemblée opgegeven raadsel over klinkers en medeklinkers? In wezen is er slechts één heel subtiel verschil: Bouterse was tóen militair en had een militair adviseur van node, Bouterse is nu staatsman en heeft een staatskundig adviseur nodig. Maar ook deze zet van Bouterse op het schaakbord is even dubieus als die van destijds. Eens te meer een bewijs dat Bouterse níets heeft geleerd van de eerder gemaakte fouten. Hoe anders is dit voor Bouterse en Suriname, hoe anders is dit voor Nederland?
Voor wie de brief van Klinkers aan D66-fractievoorzitter Pechtold in de Tweede Kamer heeft gelezen, kan er geen twijfel over bestaan, deze manipulator Klinkers is een bedreiging voor de democratie van ons land. Zijn taak lijkt er alleen maar uit te bestaan om de macht van Bouterse’s schaduwkabinet te vergroten ten koste van de ministeriële pajongwaaiers onder leiding van Ameerali. Even min als Valk een hoge pet op had van de toenmalige machthebbers, even min heeft Klinkers dat van de machthebbers van nu, met één uitzondering: Bouterse. Díe prijst hij de hemel in, alsof het niet Bouterse is geweest die Suriname tot een traumatische chaos heeft laten verworden, alsof het niet Bouterse was die die moorden heeft gepleegd, en of niet al diens mede-moordenaars nú aan de touwtjes trekken. Hoe lang kunnen we nog over Suriname als een democratie spreken?
Hoe anders is het nu voor Nederland? Hoe kijken de Nederlandse machthebbers van nu daar tegenaan? Om te beginnen is de vraag óf ze wel kijken, want van een door Wilders gedomineerde regering is dat nauwelijks te verwachten. Toch lijkt het mij raadzaam dat ze dat wél gaan doen, voordat Nederland opnieuw voor het blok wordt gezet als destijds door Valk. Toegegeven, de relatie tussen Nederland en Suriname is sindsdien drastisch veranderd, en niet in de laatste plaats door toedoen van Bouterse, die Nederland zelfs geen ambassdeur meer waardig acht, daarbij gemakshalve vergetende dat een groot deel van zijn NDP-achterban zich dáár bevindt.
Dit alles neemt niet weg dat bij een overgang naar een mede door Klinkers mogelijk gemaakt dictatoriaal stelsel– ik wil het nog niet direct een dictatuur noemen– Nederland daar mede voor te blameren is. Nu weet ik wel, Nederland is niet aansprakelijk voor wat elke Nederlandse gek doet, maar het zal hoe dan ook het nog steeds bestaande schuldgevoel tegenover Suriname vergroten en de relatie nog meer belasten, Wilders zal het een zorg zijn. Misschien dat nu Maxime Verhagen achter de decors is weggewerkt het gezichtsveld van de Nederlandse regering wat ruimer en helderder wordt. Ze zullen Klinkers dan wel niet zijn Nederlanderschap kunnen afnemen, maar er zijn zonder twijfel andere, even doeltreffende maatregelen.
Desiré Dieudonne @Twitter ID Website