Eén ding moet de radio-, tv- en evenementenexploitanten worden nagegeven: ze zijn in staat gebleken jan en alleman, het hele volk tot ware hysterie te drijven. Dankzij hun gemanipuleer zit Sasur nu in de beklaagdenbank. Volledig onterecht. Gebleken is dat de media-wereld oppermachtig is, één dag staken op radio en tv en Sasur staat schaakmat.
Maar als één ding hiermee duidelijk is geworden, dan is het wel dat de ongebreidelde belangenverstrengeling in ons land wéér zijn werk heeft gedaan. Waarom riep onze minister van Binnenlandse Zaken, Moestadja, een paar maanden geleden dat als er geen draagvlak was voor Sasur, dit instituut haar werkzaamheden maar moest staken? Precies, omdat Radio Mustika van hém is! Waarom mengen zelfs de kerken zich in de discussie? Precies, omdat ook zíj radiostations bezitten en dus auteursrechten moeten afdragen! Waarom neemt Ameerali zo’n laffe houding aan? Precies, omdat zijn bedrijf, Djinipi, boeken, tijdschriften, etcetera, in grote getalen illegaal kopieert, óók hij ontduikt auteursrechten!
Definitie
Wikipedia geeft de volgende definitie: “Auteursrecht is het recht van de maker of een eventuele rechtverkrijgende van een werk van literatuur, wetenschap of kunst om te bepalen hoe, waar en wanneer zijn werk wordt openbaar gemaakt of verveelvoudigd. Het auteursrecht ontstaat van rechtswege. Men hoeft niets te deponeren of te registreren”, en voegt daar aan toe: “Aanvankelijk was het auteursrecht bedoeld voor de tekst van boeken, maar door een geleidelijke uitbreiding van het werkingsgebied is het tegenwoordig ook op veel andere zaken van toepassing, zoals toespraken, software, foto’s, films, opgenomen muziek, beeldende kunstwerken, bouwwerken en journalistiek werk.
Wat is het probleem?
Het probleem is dat in Suriname, ondanks onze reeds lang bestaande wet op het auteursrecht, deze rechten altijd op grote schaal met voeten zijn getreden, en dat ook nimmer sancties zijn ingesteld, ‘laat maar waaien’ dacht men. Maar aangezien we in Suriname niet op een eiland leven, gingen handelspartners, waaronder Amerika, eisen stellen, en één daarvan was dat Suriname toezicht moest gaan houden op de naleving van de auteurswet en dat voor het gebruik van in dit geval Amerikaanse boeken, muziek, etcetera, auteursrechten moesten worden geheven en uitbetaald aan de auteurs of rechthebbenden.
We weten met z’n allen dat we hier in Suriname de mooiste merkartikelen kunnen kopen, tenslotte, wie wil nog ánders dan merkkleding dragen? Dus kopen we Chanel, Diesel, Dolce & Gabana, Gucci, Levi, Nike, Vuitton, en ga zo maar door, alhoewel wij wéten dat wat hier verkocht wordt voor het overgrote deel nep is. Onze naai-ateliers zijn vaardig genoeg om het logo, waarop óók al auteursrechten rusten, kunstig in bloesjes, broekjes, truitjes, etcetera, aan te brengen. Wij weten dat het nep is, want we weten dat het anders duur is, en tóch kopen we het. Zelfs dat kópen is al een strafbaar feit. Waar denkt u dat al die goedkope CD’s van Boembox en Disco Amigo vandaan komen? Precies, met duizenden illegaal gekopieerd, zonder ook maar één cent auteursrechten te betalen. Met andere woorden, al die mensen ontduiken de wet en worden rijk ten koste van de auteurs, juister gezegd: het zijn gewoon criminelen.
In die situatie kwam verandering toen onze regering in 2006 aan Sasur de licentie verschafte als uitvoerend orgaan op de auteurswet, gerechtigde om de verschuldigde auteursrechten te betalen. Sasur begon ‘low key’ en probleemloos met de eerst voor de hand liggende instellingen en organisaties, maar toen in 2008 de radio-, tv- en evenementen- organisatoren aan de beurt waren, brak de hel los. Werner Duttenhofer van Radio 10 riep onmiddellijk uit: “Auteursrechten, wat is dat, auteursrechten?”, allemaal trokken naar het regeringsgebouw om bij toenmalig vice-president Sardjoe hun beklag te doen, en sindsdien sleept die ellende zich voort.
Niet Sasur is de boosdoener
Vandaag is wel het (voorlopige) dieptepunt bereikt. Na de zóveelste opschorting van Sasur’s werkzaamheden gister valt het hele land over Sasur heen, de kerken zingen in koor mee en De Nationale Assemblée roept Sasur zelfs ‘op het matje’, zoals GFC-Nieuws dat noemt, terwijl zeker de DNA béter weet, ook al omdat ze recent volledig door Sasur is geïnformeerd, maar… het spel moet gespeeld worden!
Het wordt de hoogste tijd dat de regering zijn verantwoordelijkheid neemt door voor eens en voor altijd te verklaren dat het betalen van auteursrechten een wettelijke verplichting is waaraan elk landskind zich heeft te houden, de vice-president, de minister, de parlementariër, de rechter, de notaris, de arts, de dominee, de winkelier, kortom alle burgers van dit land, ongeacht of zij belangen hebben in de muziekbranche, de boekenbranche, whatever, en daarbíj dat overtreding zal worden gestraft.
De regering heeft laakbaar gedrag vertoond door niet van meet af aan luid en duidelijk te verklaren dat Sasur opdracht heeft van de regering om toe te zien op naleving van de muziekauteursrechten en dat Sasur als zodanig een wetsdienaar is, wiens werkzaamheden niets in de weg mag worden gelegd. De regering zal dit nu eindelijk moeten erkennen, excuses moeten aanbieden en streng moeten toezien op naleving van de wet. Doe zij dit niet dan blijft Suriname één van de Piraten van het Caraïbisch gebied en de risee van de hele wereld.
N.B.: zie ook mijn voorgaand artikel Dankzij Doerga en Duttenhofer is en blijft Suriname “the” Pirate of the Caribbean, en de daarin vermelde voorafgaande artikelen.
Paul Kraaijer @Twitter ID Website