Sharda Ganga|©Copyright Parbode
“Onsmakelijk” is de titel van Sharda Ganga’s column in de Ware Tijd van vandaag, een column naar mijn hart, Ganga een vrouw naar mijn hart, die het hele mediacircus rond de moord van vader Nibar op zijn drie kinderen en diens zelfmoord aan de kaak durft stellen, ondanks dat we nog buiten adem zijn door het gebeurde. Niets is ons, laat staan de moeder van de vermoorde kinderen, bespaard gebleven, elk detail moesten zij en wij meemaken. Inderdaad, onsmakelijker kan niet.
Eerder had ik mij al afgevraagd waar het Bureau Slachtofferzorg van het ministerie van Justitie en Politie was gebleven, die zich immers zou ontfermen over de weduwe en haar familie, waarom heeft die haar niet afgeschermd van de nieuwsgeile media en het nieuwsgeile volk? Je zou haast denken dat díe juist de hele ‘aftermath’ heeft opgeblazen tot proporties die het nooit had mogen krijgen. Het zou me zelfs niet verbazen als ze straks verklaren het opzettelijk te hebben gedaan, zogenaamd tot rouwverwerking van het ganse volk, of als een smeekbede aan de cohorten suïcidalen die er in Suriname rondlopen om van hun plannen af te zien? Inderdaad, onsmakelijker kan niet.
bureau Slachtofferzorg
Kennelijk heeft slachtofferzorg er doelbewust een mega-manifestatie van gemaakt, maar waarom, als protest tegen de moordenaar, als een schreeuw van onrecht en verdriet de moeder aangedaan? Nee, dat is onmogelijk, zowel de moeder als de familie waren in een diepe coma, die kunnen straks niets meer terugvertellen van wat er allemaal is gebeurd. Waarom dan? Om ze uit die coma te wekken? Kom nou, dat is voorlopig onmogelijk! Wat dan wel? De enige verklaring lijkt mij dat ze zich op sleeptouw hebben laten nemen door de media en dat ze zelf niet meer hebben nagedacht, een kwalijke zaak en een bewijs van onvermogen. Inderdaad, onsmakelijker kan niet.
Ongetwijfeld heeft het spontane aanbod van de VHP die gebouw ‘de Olifant’ ter beschikking stelde er toe bijgedragen, dat was lekker makkelijk, maar natuurlijk ook niet vrij van bijbedoelingen, al hoeven die niet direct kwaadaardig te zijn geweest. Alhoewel tégen de VHP pleit dat ze nog tijdens de uitvaartdienst foto’s van de dienst op hun facebook-pagina plaatsten, zo van: kijk eens hoe barmhartig wij zijn. Zo is deze tragische gebeurtenis –bedoeld of onbedoeld– tot een partij-aangelegenheid geworden. Inderdaad, onsmakelijker kan niet.
Sharda Ganga besluit haar column met te zeggen: “Op zo een dag hoor je je plaats te kennen.” Het is diep treurig dat in dit geval niemand zijn plaats kende, van de president tot en met de massaal opgekomen op sensatie beluste meute.
Leave a Comment!