Verslagenheid in de eerste plaats, niet eens zozeer om het intrekken van Sasur’s licentie, maar vanwege het eigen rechtvaardigheidsgevoel. Wat is hier gebeurd, hoe is dit mogelijk? Zou dit elders ook mogelijk zijn? Onbegrip, volledig onbegrip. Heeft het nog zin om te protesteren, om je te verzetten tegen onwetendheid, domheid en platte slechtheid? Hoe vreemd het misschien ook klinkt, maar toch is het iets als een bevrijding als je gelijktijdig moet constateren dat het hier niet alleen om Sasur gaat, dat Sasur maar een schakeltje is in het geheel. Want voor wie ook maar een deel van de DNA-vergadering van gister heeft meegekregen moet het duidelijk zijn dat onrecht regeert. Niet dat we het niet wisten, maar zo duidelijk is het niet eerder geëtaleerd.
Dat ons land door onrecht wordt geregeerd, heeft een lange geschiedenis. Een geschiedenis die is begonnen bij de coupplannen van Bouterse, die als gevolg hadden dat op 25 februari 1980 onze nog wankelijke democratie in flarden werd geschoten, de eerste en enige revolutie, zoals naar ik geloof Abrahams het een dezer dagen nog meende te moeten noemen. Sindsdien is het in Suriname steeds onduidelijker geworden wat recht is, en hoe kan het ook anders? De ene onrechtmatige daad werd gevolgd door de andere en dit gaat al 32 jaar lang zo door, met een welhaast absolute normvervaging als onvermijdelijk gevolg.
Gister moest Bouterse alle fromu’s rond de bouw van een nieuwe Carolinabrug van zijn ‘inmate’ Abrahams rechtpraten, waartoe hij de aloude tactiek hanteerde om tot de aanval over te gaan, tenslotte is dat nog altijd de beste verdediging. Dus werden alle VHP’ers die ooit leiding hebben gegeven aan het ministerie van Openbare Werken (OW) op een hoop geveegd als zijnde criminelen, terwijl de enige nawijsbare de ex-minsiter Balesar is, een kruimeldief vergeleken bij Abrahams. Gelijktijdig heeft Bouterse alles uit de kast gehaald wat Venetiaan in zijn nadagen heeft gemeend te moeten regelen voor hem en zijn politieke vriendjes, waarmee hij de oppostie zó hoog in de gordijnen heeft gekregen dat het werkelijk onderwerp, alle fromu’s rond de nieuw te bouwen Carolinabrug, er opeens niet meer toe deed. Knap werk, maar ook knap onrechtvaardig.
De zich volkspresident noemende Bouterse doet alles om dat imago waar te maken, maar het wil maar niet lukken met dat imago. De overweldigende megaprojecten waarmee hij is aangevangen, heeft hij al moeten inleveren. Het enige dat hij nog een beetje overeind heeft kunnen houden is zijn ambitieuze woning- bouwprogramma, omdat hij zich donders goed beseft dat dat voor zijn eigen overleving noodzakelijk is. Maar helaas voor hem zal maar een heel klein percentage daarvan worden gerealiseerd. Als volkspresident heeft hij ook gemeend van alles naar zich toe te moeten trekken, overigens in volledige zelfoverschatting dat hij die problemen wel even zou oplossen, waarvan –om me tot de actualiteit te beperken– de nog altijd niet begraven (J)Abini en Sasur duidelijke exponenten zijn. Daarbij balanceert hij op een heel scherpe zijde van zijn bevoegdheden, omdat hij zich in wezen –precies zoals gister in het parlement– God Almachtig voelt.
Dat hij niet de Almachtige is, heeft hij bewezen met de intrekkking van Sasur’s licentie. Graag had hij het protesterende schorem van VRTS en VSO onmiddellijk in het gelijk willen stellen, liefst had hij de rechter opdracht gegeven de vonissen tegen Doerga, Pierkhan en trawanten te herzien, maar hij begreep dat hij dát nog net niet kan maken. Immers, bij de heffe des volks voelt Bouterse zich thuis, dát is zijn achterban. Noodgedwongen moest hij echter het Sasur-dossier overgeven aan zijn minister van Justitie, die er naar ik heb begrepen zowat alle juristen uit het hele land bij heeft betrokken, na vier weken echter nog altijd zonder resultaat. Alhoewel de geschiedenis het zal moeten uitwijzen, acht ik het aannemelijk dat de gezamenlijke juristerij ook gister er nog steeds niet uit was, en dat Bouterse, toch al tot het uiterste getergd door alle andere problemen, het niet over zijn kant heeft willen laten gaan dat Sasur haar werkzaamheden had hervat en dat hij daarom ter plekke de ‘oplossing’ heeft bedacht en geblufd: intrekken die licensie. De schatkist zal het weten.
Leave a Comment!