Misschien kan Giwani Zeggen mij nog eens uitleggen wat er zaterdagavond in hem is gevaren, ik kan het met de beste wil van de wereld niet begrijpen. Maar laat hij niet bij me aan boord komen met te zeggen dat zijn column ironisch zou zijn bedoeld, want er is geen zweem van ironie of cynisme in te lezen.

Bouterse heeft een lange ervaring met het reshuffelen van kabinetten, maar hij heeft er in al de tijd dat hij aan het ‘bewind’ is geweest nooit wat van geleerd. De op handen zijnde reshuffeling is waarschijnlijk de meest dramatische van allemaal, een reshuffeling die naar het zich doet voorkomen een soort wanhoopsdsaad is om eindelijk greep op de situatie te krijgen, want alle ingestelde commissies en alle toezicht vanuit het superkabinet hebben tot op heden niets opgeleverd. De moeizame en tijdrovende wijze waarop nu eindelijk de reshuffle-puzzle is gelegd maakt eens temeer duidelijk dat Bouterse zich aan handen en voeten gebonden heeft aan de principe- en gewetenloze sujetten Brunswijk en Somohardjo. Het feit alleen al dat hij zich voegt naar Brunswijk’s eis: “indien Amafo eruit, dan ook Abrahams eruit”, is onvoorstelbaar voor iemand met de karakterstructuur van Bouterse, maar hij heeft geen andere keuze, hij kan geen kant meer op, zelfs Bouterse’s macht kent grenzen.

Met verbijstering –maar niet verbaasd– heb ik zojuist het bericht vernomen dat medewerkers van Apintie met de dood zijn bedreigd. Twee medewerkers van Apintie tv zijn vandaag bruut met de dood bedreigd en geïntimideertd, zo meldt het tv- station via haar programma ‘”In de branding”. Een cameraman werd staande gehouden door twee mannen die een pistool op zijn hoofd gericht hielden. Vervolgens uitten zij doodsbedreiging aan zijn adres evenals aan dat van de bekende presentatrice Gail Eijk. Eijk zegt dat zij al enkele weken –sinds de stille loop tegen de aanname van de Amnestiewet– via de telefoon wordt bedreigd. Zij weet echter niet uit welke hoek de bedreigingen komen. De zaak is in onderzoek.

Bouterse heeft meer met Nederland gemeen dan hij wil toegeven, hij organiseert namelijk op zaterdag 5 mei, Bevrijdingsdag, een Mega-eenheids-manifestatie op het Onafhankelijkheidsplein om de recente amnestie-gebeurtenissen in ons land, maar meer nog zijn eigen bevrijding luister bij te zetten. En hij heeft wat te vieren, want niemand mag meer zeggen dat hij een moordenaar is, niemand zal ooit meer weten in wiens opdracht en door wie weerloze burgers zijn gemarteld en afgeknald, niemand zal ooit meer weten dat Bouterse de Binnenlands Oorlog heeft veroorzaakt, maar ook mag niemand meer zeggen dat Brunswijk een moordenaar is en niemand mag meer zeggen dat Brunswijk ook een smerig aandeel had in de Binnenlandse Oorlog. Geheel terecht dus dat Bouterse de geschiedenisboekjes heeft laten vernietigen, over 20 jaar weet niemand meer iets van de coup van 25 februari 1980, weet niemand meer iets van de lafhartige moorden op en rond 8 december 1982. Straks, over 20 jaar, leven wij als eensgezinde Surinamers in harmonie en vrede, wij hoeven er slechts ons geweten en onze vrijheid voor in te leveren. Who cares?