Gelukkig zijn er ook nog zinnig denkende mensen in Suriname, verzuchtte ik na lezing van de publieke stellingname inzake het Uitkijk-drama van de Unie van Surinaamse Vrouwen (USV) onder voorzitterschap van Asha Mungra, vandaag in de media te lezen onder de titel “Eervolle beloning voor kinderdoding?” Die vraag speelt bij mij vanaf het eerste moment, maar door de film die is afgedraaid sinds moordenaar Nibar zijn kinderen bewust de dood heeft ingereden, was het duidelijk dat Suriname was bevangen door een collectieve verstandsverbijstering, waarna niemand heeft willen of kunnen voorkomen dat dit drama tot zo wanstaltige proporties is opgeblazen.

Dominee is horende doof en ziende blind, geen normaal mens zou dit over z’n lippen krijgen. Geen wonder dat er voor DOE geen plaats is in de Staatsraad, slijmen is goed, maar niet zo opzichtig. ‘Lach dan, Paljas!’

Falende overheidsdienaren en parlementariërs die zich bedienen van k..smoezen en er nog mee klaarkomen ook!

Suriname is doordrenkt van godsdienst, maakt niet uit van welke soort, animistisch, christelijk, hindoe, moslim en ga zo maar verder, we geloven er onvoorwaardelijk in, todat… Ja, totdat het geloof ons niet geeft wat wij gedacht hadden, gezondheid, geluk en geld, vooral veel geld, de 3 G’s! Dan is het over met het geloof en dan nemen we de volgende stap, de kwakzalver, want wie weet geeft díe het ons wel. Vergeet het maar!