Op uitnodiging van StarNieuws heeft ‘onze eigen Surinaamse bishop’ een paasboodschap geschreven, waarmee je alle kanten uit kunt behalve de goede. Zwaar bekritiseerd als hij vandaag de dag is vanwege zijn standpunt inzake de gewijzigde amnestiewet, laat hij wijselijk elke directe verwijzing naar amnestie en naar Bouterse achterwege, hij noemt nóch dat woord, nóch die naam. Misschien was dat voor hem zo’n moeilijke opgave, dat hij zich prompt er aan vertild heeft en zich in de nesten heeft gewerkt.

Ik heb me gister rot geërgerd aan een ingezonden stuk op StarNieuws van de zichzelf “jonge rechtsgeleerde” noemende Ebu Jones, getiteld “Misbruik leed nabestaanden”. Hier is het rolmodel van al die gehersenspoelde jongeren aan het woord, die van Bouterse en ‘Bishop’ Meye hebben geleerd hoe je in de naam van God alle waarden kunt omkeren en om zeep helpen, Hallelujah, praise the Lord, leve het Volle Evangelie! Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, voor deze voormalige journalist van de Ware Tijd is een grote toekomst weggelegd, want alleen voor kinderen God’s naar beeld en gelijkenis van Bouterse en Meye is er nog plaats in het Suriname van na de tweede coup, van na de aanname van de gewijzigde amnestiewet.

In elk ander land zou een schandaal als dat van Stinasu, die onder het mom van natuurbehoud Brownsberg volledig laat afgraven door porknokkers, daarbij niets in de weg gelegd door door de Commissie Ordening Goudsector, die volledig gedocumenteerd is over alle plaatsen in het land waar naar goud wordt gezocht en dus ook precies op de hoogte is wat zich allemaal te Brownsberg afspeelt, voldoende zijn om een hele regering naar huis te sturen. Zo niet in Suriname, waar een moordverdachte met grote zakelijke belangen –onder andere in de goudsector– president is, en waar zijn blinde volgelingen in het parlement er niet voor terugschrikken de grondwet te schenden om toch maar vooral te voorkomen dat de Krijgsraad hun president veroordeelt als moordenaar.

De EBGS zegt het juist: eerst een uitspraak van de rechter, dan eerst schuldbekentenis, berouw en vergeving: dát zijn de absolute voorwaarden om de rust in het land terug te brengen.