NDP-parlementariër Misiekaba loopt voorop met de kreet dat de uitspraak van de kort geding-rechter om Sasur in het gelijk te stellen zodat zij haar werkzaamheden kan hervatten niet spoort met de maatschappelijke realiteit. Dit wordt door hem gemotiveerd met zijn bewering dat ‘het volk’ een heel ander mening is toegedaan. De vraag is hoe met dit sociologische begrip de maat kan worden genomen van een rechterlijke uitspraak, die gebaseerd is op recht en wet? Mijns inziens is dat zoiets als appels en peren met elkaar vergelijken.

De brief die de Vereniging van Radio- en Televisiebedrijven in Suriname (VRTS), de Vereniging van Surinaamse Organisatoren (VSO) en de Surinaamse Artiesten Vereniging (SAV) vandaag hebben doen uitgaan als protest tegen de rechterlijke uitspraak dat de Stichting Auteursrechten Suriname (Sasur) door de regering in de gelegenheid moet worden gesteld om haar werkzaamheden te hervatten, staat bol van hele en halve onwaarheden en van goedkope misleiding van de burger. Om te beginnen wil ik er –hier en daar ten overvloede, maar in de meeste gevallen nog steeds hard nodig– op wijzen dat Sasur niet alleen de gelicenseerde muziekauteursrechten-organisatie voor Surinaamse componisten en songwriters is, maar tevens de geautoriseerde representant van een groot aantal componisten en songwriters van over de hele wereld, om te waken over de auteursrechten van belanghebbenden en om de verschuldigde auteursrechten te innen. Ik wil dit benadrukken, omdat Sasur’s verenigde oppositie er alles aan doet om verwarring te stichten en om zand in de ogen van de niet beter wetende burger te strooien. Hun smadelijk opmerking over het aantal bij Sasur aangesloten muziekauteurs snijdt dus überhaupt geen hout.

Door uiterst coulant optreden van Sasur, namelijk door alsmaar opschorting van haar werkzaamheden voor steeds opnieuw vruchteloos overleg over een wijze om tot elkaar te komen, hebben VRTS en VSO de zaak door een steeds herhaald ‘ik weiger’ al die tijd weten te traineren. Toen Sasur het water aan de lippen stond en er geen enkele mogelijkheid meer over was gebleven om de zaak in der minne te schikken, zag zij zich genoodzaakt over te gaan tot veiling van het vast goed waarop door de rechter beslag was gelegd. Het resultaat hiervan kennen we maar al te goed. VRTS en VSO hebben in samenwerking met de gedrukte en virtuele media hun macht misbruikt om een volksoproer te creëren waarin zij wonderwel zijn geslaagd. En niet alleen het volk hebben zij in volle hysterie meegesleurd, maar ook een groot deel van de overheidsdienaren en parlementariërs.

De beschikking van de Minister van Justitie en Politie, waarmee deze in opdracht van Bouterse de licentie van Sasur had ingetrokken, is door de rechter in kort geding opgeschort in afwachting van het vonnis van de rechter in een te voeren bodemprocedure. Dit betekent dat Sasur haar werkzaamheden als bemiddelingsbureau met onmiddellijke ingang kan hervatten. De kort geding-rechter heeft dus niet Sasur’s primaire eis ingewilligd om de beschikking in te trekken, doch enkel haar tweede eis om deze op te schorten. Een bodemgeschil kan maanden tot jaren tijd kosten alsvorens er volledige duidelijkheid bestaat.