Om het plein te snappen moet je kunnen denken en voelen vanuit de traditie die er achter zit. Kennis van tradities is niet de sterkste kant van de huidige machthebbers. Ze denken in termen van populistische spektakels. Het vlaggenplein is uitdrukking van hun cultuur. Alles wat er mis is met het populisme komt tot uiting in dit project: haastwerk, geen overleg, geen inspraak, geen respect voor tradities, gerichtheid op het goedkope uiterlijke effect, meki nyan.

Een persbericht vanmorgen heeft mij weer eens pisnijdig gemaakt. Lees mee: “President Desi Bouterse heeft toestemming gegeven voor de bouw van een monument voor de Troepenmacht in Suriname (Tris). Het komt te staan tussen Fort Zeelandia en het Kabinet van de President. ‘Triskontakten Suriname’-voorzitter Ad van Wingerden is heel blij met de toestemming. De organisatie heeft intussen opdracht gegeven aan een Nederlandse kunstenaar om het monument te ontwerpen.” Wie beslist er over wát in dit land? Het antwoord is duidelijk: de mensen met de grootste bek!

Om maar met de deur in huis te vallen, ik ben niet bepaald een bewonderaar van de dichter Alphons Levens. Te pas en te onpas stuurt hij door hemzelf tot gedichten bestempelde schrijfsels op naar de Ware Tijd, die ze warempel ook nog als gedichten plaatst. Het verbaast mij dus ook niet dat hij zijn gebundelde gedichten in eigen regie heeft moeten uitgeven, maar in ieder geval bezorgt dWT hem tenminste nog wat publiciteit.

Toen ik vorig jaar enkele creaties van de Surinaamse, toen nog pas 18 jarige, fashion designer Jonathan Neede zag, kon ik niets anders zeggen dat hij een bijzonder begaafde Surinamer is. Gister, woensdag 6 juni, werd de tweede fashion
show van Jonathan Neede gepresenteerd met een compleet nieuwe collectie, waarbij een ‘tribal theme’ als rode draad door de show liep terwijl er ook krijgers van een tribale stam -lijfelijk aanwezig- met drumbeats, beschilderde gezichten, etc, ten tonele werden gevoerd.