Bij het openslaan van de Ware Tijd van vanmorgen viel er het krantje Taalpeil van de Nederlandse Taal Unie (NTU) uit, waarvan het meest in het oog springend de taalfout was in de kop van het hoofdartikel: “Tweetalig, meer talig”, wat natuurlijk had moeten zijn “Tweetalig, meertalig”. Foei NTU! Maar terzake, na hierdoor te zijn afgeleid werd ik aangetrokken door het thema meertaligheid, dat hier in Suriname natuurlijk uiterst actueel is, waardoor het mij dubbel opviel hoe luchthartig, ja zelfs vrolijk in Taalpeil hierover wordt gesproken. Het is alleen maar verrijking en hallelujah als je alle verhalen moet geloven, maar niet één woord wordt er besteed aan de schaduwkanten van meertaligheid en dat vind ik onbegrijpelijk voor een instituut als de NTU. Tenslotte gaat het er niet om hoevéél talen je spreekt, maar hoe je één of meerdere talen góed spreekt.

Kort geleden heeft de Inter-American Development Bank (IDB) een onderzoeksrapport uitgebracht over tienerzwangerschappen in Latijns Amerika. Dat staat te lezen in een artikel van Astrid van Oosterum in de Ware Tijd van vandaag, waarbij ze hinderlijk genoeg onmiddellijk één conclusie uit dit rapport eruit haalt, namelijk dat het onderzoek suggereert dat tienermeisjes bewust zwanger raken om onder scholing uit te komen, om vervolgens –aanval is de beste verdediging zal ze denken– de socioloog Julia Terborg, onderdirecteur van het Ministerie van Jeugd en Sportzaken erbij te betrekkken, die stelt dat de resultaten in de studie “niet helemaal” opgaan in Suriname.

Nu wil ik nog niet zeggen dat BEP-parlementslid Ronny Asabina zich heeft gerehabiliteerd na zijn onverteerbare uitbarsting inzake homosexualiteit van een paar maanden geleden, maar dat hij nu in de DNA een pleidooi heeft gehouden om de cultuursector beter te waarderen en méér te stimuleren is een stapje in de goede richting. Volgens hem is het kunst- en cultuurgevoel van de Surinamers zoek. Asabina stelt dat door een betere uiting van kunst en cultuur “we kunnen verworden tot betere mensen.” Met zijn betoog heeft hij gisteren tijdens de tweede ronde van de begrotingsbehandeling een lans gebroken voor kunst en cultuur in Suriname. Asabina legt de vinger op de zere plek, aldus de media, en wijst erop dat het parlement zich schuldig maakt aan het niet uiten van kunst. “Ons parlement heeft geen schilderij. We hebben onvoldoende oor en neus, mond en gevoel voor kunst. Ons artistiek gevoel is ondermaats.”Asabina wees op de krabben- en “prasi oso”-mentaliteit die er in Suriname heerst. Hij gaf als voorbeeld de onenigheid bij de KKF-verkiezingen en de strubbelingen binnen de diverse politieke partijen. “Kunst maakt gelukkiger en biedt kansen aan mensen en vergroot de sociale cohesie.”

Mijn aandacht werd getrokken door een kop in de Ware Tijd van vandaag: “Nederlandse spelling ‘hoogbejaard’”. Nu is om te beginnen die kop taalkundig niet juist, want hier wordt bedoeld ‘de spelling van het Nederlands’, vergelijk het maar met ‘de Nederlandse leraar’ of ‘de leraar Nederlands’. Maar goed, blijkt dat het Nederlands dat door het gros van de Surinaamse ambtenaren wordt gebruikt is gebaseerd op de Taalwet van 1954. Minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken, aan wie dit werd voorgelegd door een gezelschap bestaande uit Benjamin Mitrasingh van de Stichting Cultuureducatie, Helen Chang van de Nederlandse Taal Unie (NTU) en Perkash Nathoeni, corrector bij De Nationale Assemblée (DNA), was onaangenaam verrast toen hij hierover werd geïnformeerd. Vreemd dacht ik onmiddellijk, waarom wordt dit voorgelegd aan de Minister van Binenlandse Zaken, terwijl het toch behoort tot de competentie van de Minister van Onderwijs en Volksontwikkeling (Minov)?