Werkt sport in het algemeen -en voetbal in het bijzonder- verbroederend? Wanneer ik u vertel dat ik hier in Suriname direct via de media werd geïnformeerd dat Ajax landskampioen was geworden, vetelt dat al heel wat, maar dat is nog niet alles, lees wat die media er over te vertellen hebben: “Veel Surinamers in Amsterdam en in eigen land zijn dolgelukkig met het dertigste kampioenschap van Ajax. Er wordt feestgevierd in Amsterdam, terwijl in tachtig landen de wedstrijd Ajax-FC Twente rechtstreeks te zien was. In Suriname was op STVS en SCCN de wedstrijd te volgen. Ajax won met 3-1. Ajax-fans in Suriname gilden het uit na het laatste fluitsignaal. Ze hielden hun hart vast voor de wedstrijd omdat FC Twente genoeg had aan een gelijkspel. Deze club won vorige week in de verlenging de bekerfinale van Ajax. “Yes, Ajax is kampioen”, klonk het uit vele monden in Suriname. “Frank de Boer verdient een standbeeld”, zegt een fan die niet uitgesproken raakt van de overwinning.”

De avondvierdaagse lijkt in de loop der jaren een metamorfose te hebben ondergaan tot een Kulturu Waka. Daar is natuurlijk niks mis mee, maar ik denk dat het tijd wordt het kind bij de naam te noemen.

Bouterse is terug van de Caricom-vergadering van afgelopen weekend en heeft bij aankomst op Zanderij een persconferentie gehouden met niet alleen een uiteenzetting over wat daar allemaal aan de orde is geweest, maar Bouterse zou Bouterse niet zijn als hij niet ook van de gelegenheid gebruik had gemaakt om zijn eeuwigdurende paranoia en zijn niet aflatende haat jegens Nederland uitgebreid te etaleren

Een zotter kop dan “SVB en Suribet in ‘huwelijk zonder echtscheiding’” boven een krantenartikel in de Ware Tijd van gister heb ik nooit gezien. Een mooie metafoor, moet auteur journalist Raymund Stuger, hebben gedacht. Bij lezing van het artikel weet je niet waaraan je begint, maar dan blijkt al snel dat die metafoor afkomstig is van SVB-voorzitter Louis Giskus.