De Nationale Partij Suriname (NPS) verkeert in woelig vaarwater en dat al voor de duur van zo’n anderhalf jaar. Maar ondanks de woelige wateren grijpt niemand naar het stuur, Venetiaan voorop, wiens plicht het zou moeten zijn als kapitein van het NPS-schip, ook al heeft hij gezegd het stuur te willen overdragen. Onvermijdelijk dringt zich de vergelijking op met de voor de Italiaans kust gestrande cruiseschip Costa Concordia, echter met één groot verschil, waar díe kapitein het zinkende schip te vroeg verliet, wíl de NPS-kapitein het zinkende schip maar niet verlaten.

We weten met z’n allen dat de Nederlandse kolonel Hans Valk voorafgaand aan de coup van 1980 een verderfelijke invloed heeft uitgeoefend op Bouterse, met alle desastreuze gevolgen vandien. Niet alleen Suriname heeft hij daarmee in de problemen gebracht, maar ook de eigen Nederlandse regering, die na 31 jaar nog altijd de onmogelijke taak heeft zich onder deze smerige zaak uit te wringen. Onbegrijpelijk dat Valk daarvoor nooit gestrafd is, alhoewel tóen misschien begrijpelijk tegen de achtergrond van het eigen schuldgevoel, zo in de trant van: Valk heeft het niet alleen gedaan, we zitten samen in het pak.

De grootste commotie rond het woningbouwproject Hanna’s Lust hebben we inmiddels achter de rug, de eerste 35 woningen van de door Bouterse beloofde 18.000 zijn zondag door hemzelf (“het mooiste verjaardagscadeau dat ik mij kan denken”, hij huilde er nog net niet bij!) symbolisch ontsloten, maar nu kan hij ze zelfs nog niet kwijt aan de straatstenen (die er ook al niet waren). Want ondanks de aangedragen watertanks, de prachtig door EBS aangebrachte schakelkasten, de prachtige bad- en toiletruimtes en niet te vergeten de prachtig ingerichte keukens: water, stroom en riolering no dè, wat een volksverlakkerij. Alles maar dan ook alles daar is ‘windowdressing’. En de mensen die er rondliepen hadden het niet eens door: “prachtig!”, stamelden ze ademloos voor de camera.

Wie kan met droge ogen Venetiaan horen spreken van een “waardevaste” NPS die de voornamelijk door eigen toedoen ontstane “politieke inflatie” wil gaan bestrijden? Wie kan met droge ogen Venetiaan horen zeggen alsnog daarin verandering te zullen brengen, waar hij zelf 25 jaar lang heeft gefaald een positieve wending te geven aan het Surinaamse politieke bestel? Als we het op dit moment niet met eigen ogen zouden aanschouwen en aanhoren wat een man met zó veel boter op z’n hoofd het land voor drogredenen voorhoudt, zou niemand het geloven.