Sinds Prof. Dr. Ir. Ing. Hubert Rampersad op GFC-Nieuws een (zeer vreemd) ingezonden stuk (inmiddels van de site verwijderd) heeft laten opnemen over Rob Mohansingh en ik daar op gereageerd heb met een ingezonden stuk “Prof. Dr. Ir. Ing.”, was de wereld te klein. Kennelijk is hij tekeer gegaan tegen de recactie van GFC-Nieuws, want die voelde zich genoodzaakt onderstaand stuk te plaatsen:

Professor Rampersad woedend na identiteitsdiefstal

Hoe lang nog laat het Surinaamse volk zich om de tuin leiden door Bouterse en zijn hitsige NDP-propagandisten? NDP-fractievoorzitter in de DNA Panka is van oordeel dat de oude politiek te naïef en onachtzaam met het vraagstuk rond waarheidsvinding versus berechting is omgesprongen. “Zo lang aan de macht geweest en dan nog niet in staat gebleken om het December 1982-vraagstuk adequaat op te lossen? Wij als indieners staan voor het moment de gemeenschap te verlossen van deze nationale hebi”, verzekert Panka het volk. Tot op dit moment heeft de kwestie alleen maar voor polarisatie en tweedeling in onze samenleving gezorgd, vindt hij.

Terwijl heel Suriname in brand staat tengevolge van de ongrondwettelijke actie van hoofdverdachte in het 8-december-proces Bouterse om de amnestiewet van 1992 zodanig te wijzigen dat hem amnestie wordt verleend, bestaat Prof. Dr. Ir. Ing. Hubert Rampersad het om in een column op GFC-Nieuws van 24 maart Bouterse in een eregalerie van overigens achtenswaardige mensen ook Bouterse met ambtsketting en al op te nemen en diens droom –“duurzame ontwikkeling in het voordeel van alle Surinamers”– ongevraagd te verwoorden.

De stellingname van Het Nationaal Jeugdparlement, de Caricom-jeugdambassadeurs en de Millenniumdoelen-jeugdambassadeurs inzake de amnestiekwestie is ronduit beschamend. Als deze jeugd de toekomst heeft dan ziet de toekomst er voor Suriname inktzwart uit, zoveel is wel duidelijk na lezing van wat Sharon Lang daarover in de Ware Tijd van vandaag schrijft, namelijk dat zij in een gezamenlijk statement hebben verklaard zich op geen enkele wijze inhoudelijk te willen inlaten met de wijziging van de amnestiewet van 1992.