Een kop in de krant die onmiddellijk tot irritatie leidt: “Religies weigeren vrije dagen in te leveren”! De als één man optredende religieuze organisaties hebben aan de Commissie Nationale Vrije Dagen (CNVD) te kennen gegeven niet bereid te zijn ‘hun’ vrije dagen in te leveren bij de ophanden zijnde reshuffeling. Daarbij wijzen zij op vermeende ‘verworven rechten’ en adviseren de Commissie dan maar beter te kijken naar vrije dagen die niet echt beleefd worden, zonder er echter bij te vermelden welke dat dan wel niet zijn. De ‘Dag van de Revolutie’ wellicht?

Het is hetzelfde verschijnsel als wereldwijd moet worden geconstateerd bij alle in zichzelf besloten instellingen, maar waarvan kerken en religies wel de duidelijkste exponenten zijn. Alle gemaakte fouten worden intern weggewerkt en zodra die onverhoopt toch nog op staat komen te liggen, worden ze afgedekt met de mantel der liefde. Zo dus ook bij de kennelijk incestueuze Sanatan Dharm. En dan durven de H.H. Leiders ook nog te verklaren dat ze even diep getroffen zijn door wat te Uitkijk gebeurd is als door de wijze waarop de pandits zichzelf en de gemeente te kijk hebben gezet. Dit blijkt dus een leugen, want anders hadden ze de beide pandits uit hun functie moeten ontheffen. Anders gezegd: het belang van de pandits (en de gemeente) weegt zwaarder dan de ramp die de familie Nibar heeft getroffen. Waarvan akte.

Mijn belangstelling voor het begrip consumentenbelangen-organisatie werd gewekt bij lezing van een ‘statement’ op GFC-Nieuws vandaag van Albert Alleyne, voorzitter van de Consumentenkring, dat hij blij is met Bouterse’s laatste belofte om te zullen zorgen voor verlaging van de prijzen van goederen voor eerste levensbehoeften. Alleyne moet Bouterse toch al minstens 32 jaar kennen en desalniettemin hecht hij geloof aan diens belofte. Ongelofelijk voor een instituut dat in álles kritisch moet zijn, want dát moet de natuurlijke aard van dit soort beestje zijn: eerst zien en dan geloven! Alhoewel ik Alleyne niet ken, vertrouw ik hem op grond van deze éne kreet nog voor geen cent.

In verband met –wat de regering noemt– de ontstane ‘controverse’ in verband met het optreden van de Surinaamse Auteursrechten Suriname (Sasur), is na oneindig lang en nodeloos gestoethaspel de aan Sasur verleende beschikking op last van de president ingetrokken. De rekening voor deze beslissing ligt na een paar dagen al uitgebreid op het bord van de regering, waarvan de belangrijkste punten zijn:

1) de beslissingsgrond voor de intrekking;

2) per direct inning van de dwangsommen, in concreto de executie van onroerend goed van wanbetalers;

3) per direct uitoefening van het onvervreemdbaar recht van Sasur om schadevergoeding te eisen op alle illegale muziekgebruik.